توضیحات پروژه
استادیوم تختی آبادان یکی از قدیمیترین و شناختهشدهترین سازههای ورزشی جنوب کشور است؛ مجموعهای که از دهه ۱۳۳۰ تاکنون میزبان رویدادهای ورزشی، مراسم شهری و جمعیت قابلتوجهی از مردم منطقه بوده است.
شکلگیری این استادیوم، ابتدا با ساخت جایگاههای غربی و سپس توسعه جایگاههای شرقی در دهه ۷۰، آن را به مجموعهای گسترده تبدیل کرد که امروز بخش مهمی از هویت ورزشی آبادان را تشکیل میدهد؛ اما همانطور که در بسیاری از بناهای قدیمی مشاهده میشود، گذر زمان، فرسودگی تدریجی مصالح و تغییر معیارهای طراحی لرزهای باعث شد نیاز به بازنگری جدی در ایمنی و عملکرد لرزهای این سازه احساس شود.
تیم مهندسی بهسازان لرزهای رعد کار خود را با یک ارزیابی جامع آغاز کرد؛ ارزیابیای که شامل بررسی میدانی بخشهای مختلف جایگاهها، شناسایی ترکها، خوردگیها، فرسودگی فونداسیون در مجاورت رطوبت و مطالعه رفتار سازهای بخشهای مختلف استادیوم بود. بررسی نقشهها و گزارشهای موجود نشان میداد که استادیوم از شش جایگاه تشکیل شده و هر جایگاه خود به چند زیرسازه تقسیم میشود؛ زیرسازههایی که رفتار لرزهای آنها در بسیاری از جهات مشابه است و همین شباهت سبب شد مدلسازی نمایندهای برای ارزیابی دقیق انتخاب شود.
نتایج ارزیابی کیفی و کمی حاکی از آن بود که برخی تیرها و ستونها تحت بارگذاری لرزهای عملکرد قابل قبولی ندارند و در تحلیلهای طیفی و غیرخطی رفتار مطلوبی نشان نمیدهند. اگرچه تحلیل پوشآور در برخی بخشها سطح عملکرد مورد انتظار را تأمین میکرد، اما ناهماهنگی رفتار سازهای، ضعف موضعی مصالح، عدم پیوستگی مناسب میان زیرسازهها و خوردگی فونداسیون در برخی نواحی، نیاز به مقاومسازی را قطعی میکرد. این بنا بهعنوان یک سازه گروه اهمیتی بالا در منطقهای با خطر نسبی لرزهای، باید قادر میبود تحت زلزلههای متوسط و حتی شدید رفتار قابلقبولی داشته باشد تا جان تماشاگران، کارکنان و کاربران آن به خطر نیفتد.
رعد بر اساس این یافتهها مجموعهای از راهکارهای مقاومسازی را بررسی کرد. اما مهمترین دغدغه، یافتن روشی بود که بتواند بدون تغییر چهره معماری استادیوم و بدون ایجاد مداخلههای سنگین، ظرفیت سازهای مجموعه را به شکل مؤثری ارتقا دهد. از بین گزینههای مختلف، استفاده از سیستم کامپوزیتی FRCM – یعنی ترکیبی از ملاتهای ویژه و الیاف مسلحکننده – بهعنوان طرح برتر انتخاب شد. این روش که براساس دستورالعمل ACI 549 طراحی شده، امکان تقویت ستونها، تیرها و دیوارها را بدون افزایش وزن، بدون اجرای عملیات حجیم و با حداقل اختلال فراهم میکند. مزیت دیگر این روش، قابلیت اجرا در مناطقی است که بهعلت فرسودگی بتن یا وجود خوردگی در آرماتورها، امکان تقویت کلاسیک چندان موثر نیست.
مدلسازی نرمافزاری دقیق جایگاهها در نرمافزارهای تحلیلی، مسیر باربری جانبی، ظرفیت اعضای بتنی، محل تشکیل مفاصل پلاستیک و تغییرشکلهای بحرانی را با جزئیات مشخص کرد. بر همین اساس، الگوی چیدمان ورقها، طول و جهت الیاف، مراحل آمادهسازی سطح، و محل تقویتهای مورد نیاز تعریف شد. همزمان، فونداسیون نیز در بخشهایی که کنار جوی آب دچار خوردگی شده بود، در برنامه تقویت و ترمیم موضعی قرار گرفت.
این پروژه، تنها یک عملیات فنی نبود؛ بلکه تصمیمی برای بازگشت ایمنی و اعتماد به یک زیرساخت ورزشی مهم در آبادان بود. طراحی رعد به مدیران امکان داد میان هزینه، سطح عملکرد، شرایط بهرهبرداری و میزان مداخله تعادل برقرار کنند. نتیجه نهایی، طرحی است که میتواند جایگاههای استادیوم را در برابر زلزلههای آینده پایدارتر کند، خطر فروریزش را کاهش دهد، عمر مفید سازه را افزایش دهد و در نهایت امکان بهرهبرداری ایمن و مداوم از آن را فراهم آورد.
مجموعه مطالعات و طراحی انجامشده توسط رعد، امروز بهعنوان یک مسیر اجرایی قابل اتکا در اختیار کارفرماست؛ مسیری که با تکیه بر تحلیل دقیق، انتخاب هوشمندانه روشهای مقاومسازی و توجه به شرایط واقعی بهرهبرداری تدوین شده است.
طرح نهایی مقاومسازی استادیوم تختی آبادان، نمونهای روشن از ترکیب دقت مهندسی، نگاه عملکردمحور و مسئولیتپذیری در برابر جان و امنیت استفادهکنندگان یک زیرساخت عمومی است.
بدون دیدگاه